... پائیز و دیگر

2

نمی دونم، نگرانی هام چرا تبدیل به یه حرکت نمیشه برای از بین بردن اش... حالا، شاید... فقط باید سعی کنم یه سری چیزها رو تغییر بدم؛ حواس ام به قولی که دادم باشه و سکوت کنم... یه چیزی، دیشب خیلی دل ام برای عارف سوخت؛ همه علیه اش بودن و خب خودش هم شروع کرد یه جورایی، درست؛ اما حس کردم خیلی تنهاست، شاید خیلی خیلی زیاد... این حرف زدن اش، تند بودن اش و مشکلی که شاید با همه ی بچه ها داشته باشه؛ عجیب هست شاید... کاش میتونستم کاری براش بکنم اما هیچ وقت نمیشه، چون ترحم رو دوست ندارم و البته من یک دخترم... شاید باید رفتارم سنجیده تر از این ها باشه......