دل ام ...

دل ام کمی گرفته؛

کمی هم تنگ شده؛

برای اون که گاهی تو وب ام کامنت می گذاشت؛

بعضی وقت ها هم از تنهاییِ چندساله اش می نوشت؛

دیدم دارم وابسته میشم، به کسی که چیزی ازش نمی دونم؛ حتی یه اسم!

و در پیِ این احساس، وقتی دل ام می گرفت یا ...، منتظر اش بودم؛ این که بیاد؛

ولی این احساس ها یک طرفه ست، من هم سریع دل می بندم حتی به کسی که نباید؛

آدرس وبلاگ ام رو تغییر دادم ولی احساس ام تغییر نکرد، خب؛ شاید بگذره اما من همیشه

دوست اش خواهم داشت، یه دوست داشتنِ عادی...

اون هم بخش نظرات وبلاگ اش رو غیرفعال کرده و یه پست گذاشته، عجیب حس می کنم

دلخوره؛ از خودش و از من شاید...